Odp.

Błąd w sztuce lekarskiej jest powszechnie zaliczany do obiektywnych przesłanek zawinienia. Niektórzy przedstawiciele nauki prawa cywilnego kwestionują jednak potrzebę wyodrębniania błędu w sztuce jako szczególnej podstawy odpowiedzialności podkreślając, że dla oceny winy lekarza w procesach cywilnych pojęcie to stało się całkowicie zbędne. W istocie błąd w sztuce stanowi przesłankę przypisywalności winy, ale wina nie musi przecież łączyć się z błędem. Lekarz może być przecież uwolniony od odpowiedzialności nawet w wypadku lekceważenia obowiązków czy ewentualnego niedbalstwa, jeśli nie dopuścił się błędu w sztuce.

Odp.

kodeks postępowania karnego nie przewiduje wyraźnego i sprecyzowanego terminu w ramach którego prokuratura lub Policja winna rozpatrzyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Jedynie art. 305 par. 1 kpk stanowi, iż organ powołany do prowadzenia postępowania przygotowawczego obowiązany jest wydać postanowienie o wszczęciu lub odmowie wszczęcia śledztwa niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o przestępstwie. Określenie "niezwłocznie" oznacza z samej istoty względnie krótki czas pozostawiony na reakcję organu procesowego, jednak faktycznie poddany on będzie ocenie przy uwzględnieniu praktyki funkcjonowania konkretnego organu.

Michał Magdziarz

Odp.

Z chwilą osiągnięcia pełnoletniości człowiek nabywa pełną zdolność do czynności prawnych. Taka osoba może swym własnym działaniem nabywać i tracić prawa oraz zaciągać zobowiązania.

Zdarzają się jednak sytuacje, kiedy dana osoba nie jest zdolna właściwie pokierować swoim postępowaniem i potrzebuje czyjejś pomocy. Są to najczęściej osoby, które z powodu choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innych zaburzeń psychicznych mają ograniczoną zdolność do prawidłowego kierowania swoim postępowaniem.

Prawo do urlopu przysługuje pracownikowi, a więc osobie świadczącej pracę na podstawie stosunku pracy, bez względu na podstawę prawną jego powstania. Oznacza to, że podstawową przesłanką roszczenia o urlop jest istnienie stosunku pracy. Bez względu na sposób ustania stosunku pracy, w razie niemożności wykorzystania urlopu w okresie wypowiedzenia, zarówno prawo do bieżących, jak i zaległych urlopów przekształca  w prawo do ekwiwalentu.